خلوتی با ابوالفرج رونی
شمارهٔ ۶
رباعیات الحاقی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جان مرا باده مهرت سوده استجان و دلم از رنج غمان آسوده است
۲
گر باده به گوهر اصل شادی بوده استپس چون که ز باده تو رنج افزوده است
صفحهٔ ۱ از ۱
رباعیات الحاقی