خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۱
باب دوازدهم - در تضرّع و خاتمت کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدایا خطاهای ما در گذارزتو یک نظر وز چو ما صدهزار
۲
جهانی گنه رحمتت در دمیبیندازد از گردن عالمی
۳
به بیچارگی کرده ام دست پیشخجل وامگردانم از فضل خویش
۴
همین است کز من نیامد صوابجزای خطا چشم دارم ثواب
صفحهٔ ۱ از ۱۰