خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸ - فی مدح المولی الاعظم السعید الشهید شمس الحق و الدین محمود صاین قاضی طاب مثواه
مدایح و مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون درآئی بشکر خنده شکر آب شودور تکلم کنی از شرم گهر آب شود
۲
ساکن منظر چشمم که جهان بین من اوستپیش روی تو بهنگام نظر آب شود
۳
گر بریزم قدح دیده زمین نم گیردور برآرم نفس از سینه حجر آب شود
۴
شب مهتاب ز سوز دل پر آتش منشمع کافوری شب تاب قمر آب شود
صفحهٔ ۱ از ۸