خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۵
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام زرین فلک سیم پرا کند به صبحجام زرکش به صبوحی زکف سیمبران
۲
می خور از کاسه به حدی که اگر خاک شویمست گردند ز بوی گل تو کوزه‌گران
۳
شعلهٔ آتش می را چو مغان سجده گزارباشد، آهی بود از سینه ی پرخون جگران
۴
قدح می همه بر کف نه و،بردیده بنهتو چه دانی مگر از جور جهان گذران؟
صفحهٔ ۱ از ۳