خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱
انابتنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی خاطرم فارغ ز قید ماسوی گردانز خود بیگانگی بخشای و با خویش آشنا گردان
۲
به باطل یاوه گوئی را ز خوی خودسری وآخرز حق بیراهه پوئی را به راه خویش وا گردان
۳
بیابان است و ره گم گشتگان را پشت بر مقصدبپای ای کاروان سالار و روئی با قفا گردان
۴
به ذل و عز و فقر و دولتم تسلیم وتمکین دهبری ز اندیشه چند و چه و چون و چرا گردان
صفحهٔ ۱ از ۳