خلوتی با نظام قاری
شمارهٔ ۱۷ - در تتبع ظهیر فاریابی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپیده دم که شدم حله پوش حجله و سور(ویلبسون) ثیابا شنیدم از لب حور
۲
بگوش شه کلهی این ندا زخازن خلدرسید کای شرف تاج قیصر و فغفور
۳
خراب چون که شد از روغن چراغ لباسگمان مبر که بیکمشت گل شود معمور
۴
بباب محفل تشریف دل منه که ترازتیمچه وزکله برکشیده اند قصور
صفحهٔ ۱ از ۱۱