خلوتی با نظام قاری
دیباچه
دیوان البسه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفایس حمد و اجناس ثنا خزائن افضال کریم خطا پوشی را سزد که (الکبریاء ردائی و العظمه ازاری) کسوت الوهیت و لباس ربو بیت اوست. خرگاه اطلس چرخی مطبق آسمانرا شقه خارای کوه بر دامن دوخت و مشعله برق در خیام سحاب بر افروخت. دیبای سیمگون ابر مطیر ابره سنجاب سپهر مستدیر گردانید.(الذی جعل لکم اللیل لباسا و النوم سباتا) قطیفه آل خورشید چتر شاهی اوست وتتق دارائی افق مزین ایوان قدرت نامتناهی او.
۲
شام را بر فرق بنهاده کلاهی از سمورصبح را در برفکنده پوستینی از فنک
۳
و صلوات بیشمار بعدد پود و تار بر آن پادشاه سریر رسالت و ماه مسند جلالت و آن مشرف بتشریف(یا ایها المدثر) و آن محلی مجلیه (و ثیابک فطهر).
۴
ای پایه جلال ترا چرخ صندلیوی مسند کمال ترا عرش متکا
صفحهٔ ۱ از ۴