خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف سنبل مگر امروز به تابی دگر استدر رخ لاله و گل رونق و آبی دگر است
۲
در چمن بود همه روز ترشح ز سحابمگر امروز ترشح ز سحابی دگر است
۳
بر سر جوی و لب آب بود موج و حبابنیز در ساغر می موج و حبابی دگر است
۴
مطرب آورده بسی ضرب به آهنگ ربابنغمهٔ مرغ سحر چنگ و ربابی دگر است
صفحهٔ ۱ از ۴