خلوتی با بلند اقبال
بخش ۲۵ - در ترک خواستن چیزی از بخیل
بخش چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر کس خورد زخم خار نخیلبه است ار خورد نان زخوان بخیل
۲
خور از سفره خویش نان وبصلکه به باشد از خوان مردم عسل
۳
اگر بر لبت آید از گرس جانبه از آن که خواهی ز دونان دو نان
۴
گرت نیست یک نان بسوز و بسازمکن دست در پیش دونان دراز
صفحهٔ ۱ از ۳