خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۰ - قطعه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرده ای را به راه می بردندیادم آمد که مردنی هم هست
۲
گفتم ای دل به فکر رفتن باشتا کی از باده غروری مست
۳
گفت یادت اگر بود دیدیممردن خویش را به روز الست
۴
ما به هر دم که می رود میریمتا به کلی رود حیات از دست
صفحهٔ ۱ از ۱