خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۹ - قطعه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پی سواری خود مردمان خرندخریبرای صرفه که جونیم من دهند به او
۲
به اسب تازی مایل کسی نمی گرددکه خرج اوبودا فزون اگر چه هست نکو
۳
اگر چه اسب مر او را دهد نجات ازخصماگر چه خر کند او را فرو به گل درجو
صفحهٔ ۱ از ۱