خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۳۱ - قصیده در مدح و منقبت حضرت صاحب الزمان (عج)
مدایح و مراثی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمود خور چو رُخ اندر نقاب شب پنهانمفاد سوره ی واللّیل شد زمین و زمان
۲
گشود گیسو بر چهره دخت شاه حبشچو پادشاه خُتن شد به زیر خاک نهان
۳
نمود زال فلک جامه ی سیه در برفشاند بالِ ملک مشکِ سوده بر کیهان
۴
مگر تو گفتی با صد کرشمه بانوی هندگرفته بر، زبر تختِ آبنوس مکان
صفحهٔ ۱ از ۹