خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد یار به اغیار دل آزار مصاحبدیدی که چه شد با چه کسان یار مصاحب
۲
رنگین شدن بزم من از یار محال استزین گونه که گردیده به اغیار مصاحب
۳
من رند گدا پیشه و او پادشه حسنبا همچو منی کی شود از عار مصاحب
۴
یکباره چرا قطع نظر می‌کنی از مابودیم نه آخر به تو یکبار مصاحب
صفحهٔ ۱ از ۲