خلوتی با فردوسی
بخش ۲ - ستایشِ خرد
آغاز کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کُنون اِی خِرَدمَند وَصفِ خِرَدبَدین جایگَه گفتن اَندر خُورَد
۲
کُنون تا چه داری بیار از خِرَدکه گوشِ نیُوشَنده زو بَر خُورَد
۳
خِرَد بِهتر از هَر چه ایزَد بِدادستایش خِرَد را بِه از راهِ داد
＋ ۱ بیت الحاقی
این بیت در چاپ ترنر ماکان آمده ولی در متن شاهنامهٔ این سایت (برگرفته از گنجور) نیست؛ ممکن است بعدها به شاهنامه افزوده شده باشد. دربارهٔ ملحقات
خرد زندهٔ جاودانی شناسخرد مایهٔ زندگانی شناس
۴
خِرَد رَهنمای وُ خِرَد دِلگشایخِرَد دَست گیرد به هَر دو سَرای
صفحهٔ ۱ از ۵