خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۴ - خواهی بوفا گوش بتا خواهی کین توز
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنمود بمن روی نگارین خود امروزدلبند من آن کرد که مه روی کله دوز
۲
در آرزوی روی نگاریش بدم دیآن آرزوی دینه من راست شد امروز
۳
میتافت بکف رشته و میدوخت بسوزنترک کله آن روی چو روی گل نوروز
۴
من شسته بنظاره و انگشت همی گزآب از مژه بگشاده و غلطان شده چون کوز
صفحهٔ ۱ از ۳