خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱ - در مدح افتخار دین علی
مسمطات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار تازه پیدا کرد رنگ و بوی خویشبرگرفت از باد مشکین گل نقاب از روی خویش
۲
بوستان چون جلوه زد گل را بطرف جوی خویشکرد گل عاشق جهانرا بر رخ نیکوی خویش
۳
مرغ دستانزن بلحن حلق دستانگوی خویشخواند از گلبن بگلبن یار خود را سوی خویش
۴
تا مرا روز نشاط مهتر خوشخوی خویشاین دهد یاری بمداحی و آن اندر غزل
صفحهٔ ۱ از ۱۰