خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۲ - در هجاء ملیح و مدح سیف الدین بن شمس الدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملیح مُغ بچه را در طعام خوان هجاسزد که ملح زیارت کنم که هست سزا
۲
ملیحتر شود آن زنفروش و گر نشودهمین که هست بس است آن گدا ابن گدا
۳
دهد ملیح ز منکوحهٔ ملیحهٔ خویشنشانِ ممحلهٔ خوانِ شهری و غُرَبا
۴
پیِ تبرّک هر کس بدو زند انگشتنداند این ز کجا آمد آن دگر ز کجا
صفحهٔ ۱ از ۸