خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۷ - در هجو ملیح
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملیح را به بخارا از این خبر نبودکه در سر پل نی زو ملیح‌تر نبود
۲
غنیمت است دم آنرا که روی او بیندکه طعن و ضرب و ده و گیر و کر و فر نبود
۳
حلاوتست به لفظ ملیح در شکرکه بی حلاوت نفس شکر شکر نبود
۴
اگر هزار هنر دارد اندر او عیب استکه عیب عیب بود آن هنر هنر نبود
صفحهٔ ۱ از ۸