خلوتی با فردوسی
بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب
آغاز کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زِ یاقوتِ سُرخ اَست چَرخِ کَبودنه از آب و گَرد و نَه از باد و دود
۲
به چَندین فُروغ و به چَندین چِراغبیاراسته چون به نوروز باغ
۳
رَوان اَندر او گوهَرِ دل‌فُروزکَز او روشنایی گرفته است روز
＋ ۳ بیت الحاقی
این بیت‌ها در چاپ ژول مُل آمده‌اند ولی در متن شاهنامهٔ این سایت (برگرفته از گنجور) نیستند؛ ممکن است بعدها به شاهنامه افزوده شده باشند. دربارهٔ ملحقات
که هر بامدادی چو زرّین سپرز مشرق برآرد فروزنده سر
زمین پوشد از نور پیراهناشود تیره گیتی بدو روشنا
چو از مشرق او سوی خاور کشدز مشرق شب تیره سر برکشد
۴
زِ خاوَر بَر آیَد سویِ باختَرنباشَد اَز این یِک رَوِش راست‌تَر
صفحهٔ ۱ از ۲