خلوتی با جیحون یزدی
شمارهٔ ۱۴ - وله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدست خواجه که از فرا و جهان برپاستعصای شاه بود یا ستون عرش خداست
۲
ستون عرش خدادان عصای خسرو رابدست خواجه که از فر او جهان برپاست
۳
الا نهال جوان ای عصای پیری منکه نیک بخت بود هرکسش قد تو عصاست
۴
بده شراب و مکن رم بخوان عصی آدمکه لغزش از پی دل درمن و تو مادر زاست
صفحهٔ ۱ از ۹