خلوتی با قوامی رازی
شمارهٔ ۱۲
دیوان اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولتت گر نیک ننوازد مراروزگار بد بر اندازد مرا
۲
بینوائیها بسوزد جان منگرنه جودت برگها سازد مرا
۳
پایمال هر خسم دارد سپهرسعی تو گرسرنیفزاید مرا
۴
از سعادت چون کنم طرف کمرچون نحوست کیسه پردازد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳