خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۶ - قصیده نوروزی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار آمد گلستان از پی نشو و نماستغنچه خسپان چمن را غنچه گل متکاست
۲
ساده رویان را برد از جا هوای سبزه اشسبزخطان را نسیم سنبلش کاکل رباست
۳
نازبو را از بنفشه ناز بالین زیر سرشاخ گل را بستر برگ حنا در زیر پاست
۴
راست می سازند مرغان خانه آهنگ رابلبل از صد پرده چون عشاق در فکر نواست
صفحهٔ ۱ از ۹