خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴ - زرگر
شهر آشوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که یک دم همدم آن دلبر زرگر شودسنگ گیرد لعل گردد خاک گیرد زر شود
۲
چشم قلابی که با آن سیمتن من دیده امرفته رفته همچو طفل اشک سیماور شود
صفحهٔ ۱ از ۱
شهر آشوب