خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۸ - قناد
شهر آشوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه قناد می ریزد شکر از لعل خندانشلب شیرین نمی سازد مگر خالیست دکانش
۲
به دیدن وزن سازد هر متاعی را که پیش آیدکند کار ترازو با حریفان چشم فتانش
صفحهٔ ۱ از ۱