خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز می کشیدن حاصلی کو گردش ایام راساقی بنازم دست تو در گردش آور جام را
۲
دانی چرا زاهد نبرد از می کشیدن بهره‌ایز آغاز می‌پنداشت بد اینکار نیک انجام را
۳
مغبچه یی از میکده آید اگر در مدرسهچون خم می‌آرد بجوش این زاهدان خام را
۴
بر من شبی پیر مغان بنمود جامی مرحمتکز مستیش دادم ز کف هم ننگرا هم نام را
صفحهٔ ۱ از ۲