خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نام عاشق‌سوز تو ورد زبان‌هاوی یاد جان‌افروز تو آرام جان‌ها
۲
با اینکه بیرون از زمان و از مکانیشاه زمان‌ها هستی و ماه مکان‌ها
۳
گفتی نفخت فیه من روحی به قرآنهستی خود ای جان جهان روح روان‌ها
۴
منزل گرفتی در دل دلدادگانتگرچه نگنجی در زمین و آسمان‌ها
صفحهٔ ۱ از ۳