خلوتی با وحشی بافقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در ستایش حضرت علی «ع»
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بحر بسکه برد آب سوی دشت سحابسراب بحر شود عنقریب و بحر سراب
۲
گرفته روی زمین آب بحر تا حدیکه‌گر کسی متردد شود پیاده در آب
۳
چنان بود که ز فرقش کلاه بارانیگهی نماید و گاهی نهان شود چو حباب
۴
غریب نیست که گردد ز شست و شوی غمامبه رنگ بال حواصل سفید پرغراب
صفحهٔ ۱ از ۱۰