خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلم
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود یکی ظالم مردم گدازمردم از او در حذر و احتراز
۲
روز و شبان بود به پیکار خلقکار نبودش مگر آزار خلق
۳
کم‌کمش این خصمی و بیگانگیشد سبب علت دیوانگی
۴
رفع نشد خوی بدش از جنونبلکه دل‌آزاری او شد فزون
صفحهٔ ۱ از ۵