خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راستی آنچه تصور رود از بهر بشرهیچ ز اخلاق نکو نیست بعالم بهتر
۲
فی‌المثل همچو درختیست وجود من و توثمرش مهر و وفا و ادب و علم و هنر
۳
آنشجر زین ثمر ار بارور آید ریبرکه همی بالد و ماند بجهان تازه و تر
۴
ورنه گر بی‌ثمر افتاد همان به که ز پایاره‌اش افکند و بشکندش ضرب تبر
صفحهٔ ۱ از ۲