خلوتی با میلی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سازد خموش تا من حسرت فزوده راگوید شنیده ام سخن ناشنوده را
۲
رنجیده بی گنه ز من آن تند خو و مندارم صد انفعال، گناه نبوده را
۳
دل جمع کرده از گله ام، بس که پیش اومی بندداضطراب، زبان گشوده را
۴
تا زودتر حکایت شوقم شود تمامپرسش نمی کند سخن ناشنوده را
صفحهٔ ۱ از ۲