خلوتی با میلی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهید عشق تو بیند چو دود آه مرادر آفتاب قیامت شود پناه مرا
۲
ازو اگر نکنم شکوه، منفعل گردمکه باز می‌رود آزرده بی‌گناه مرا
۳
مرا مگو که نیفتاده‌ای هنوز از پاکه اضطراب طلب می‌برد به راه مرا
۴
به روز حشر زمن شرمسار خواهد بوددرین غمم که چرا کشته بی‌گناه مرا
صفحهٔ ۱ از ۲