خلوتی با عمان سامانی
شمارهٔ ۱ - قصیده انجمنیه عمان سامانی شعرای اصفهان در نیمه دوم سده ۱۳ هجری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیگران را شور بستان بر سر و شوق چمنما و رندان غزلخوان و فضای انجمن
۲
ما هنر را اخترانیم انجمن ما را سپهرما سخن را بلبلانیم انجمن ما را چمن
۳
اندرآ، تا حوزه یی بینی پر از عقل و رواناندرآ، تا روضه یی بینی پر از سرو و سمن
۴
محفلی آماده در وی هم محبت هم صفامجمعی آواره از وی هم تکلف هم محن
صفحهٔ ۱ از ۱۰