خلوتی با عمان سامانی
شمارهٔ ۳ - قصیده فریده در مدح یعسوب دین امیرالمؤمنین علی(ع)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پرده بود جمالِ جمیل، عَزَّ و جَلّبه خویش خواست کُند جلوه‌یی به صبح ازل
۲
چو خواست آن که جمال جمیل، بنمایدعلی(ع) شد آینه‌ی خَیرُالْکلامِ قَلَّ و دَلّ
۳
من از مُفصّل این نکته مُجملی گفتمتو خود حدیث مفصل، بخوان از این مجمل
۴
به چشمِ خودبین در آینه مشاهده کردبدید خود را بی ضِدّ و نِدّ و شبیه و بَدَل
صفحهٔ ۱ از ۱۴