خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی شد نو خط دیوان ما، رشک گلستانیز بسم الله بر سر گر نمی زد شاخ ریحانی
۲
پریزادی ست این مجموعه کایام طفولیتز هر سو در دهان ام الکتابش داده پستانی
۳
بود گیسوی سطرش باعث جمعیت خاطربدین خوبی ندارد بزم معنی، موپریشانی
۴
ز خوبیهای طینت، جلد خود را حله می داندنه دامانی بود این دلربا را، نه گریبانی
صفحهٔ ۱ از ۲