خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بردار فنا، رنگ دگر شد سخن از مامنصور خورد تاب حسد چون رسن از ما
۲
تن گشته زما، ما ز تن، اما دو سه روزینی ما ز تنیم آخر صحبت، نه تن از ما
۳
طغرا به امید که برآییم ز غربت؟این دم که نمانده ست کسی در وطن از ما
صفحهٔ ۱ از ۱