خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو دم گرمی که سوزد پنبه گوش مراشور هشیاری چشاند مغز بیهوش مرا
۲
یاد ایامی که در دولتسرای می فروشافسری بود از سبوی می، سر دوش مرا
۳
شب که با روی بهارافشان درآمد در بغلبهتر از صد باغ و بستان کرد آغوش مرا
۴
در گلستان خواندن رویت،سرانگشت ادبکرد نیلوفر ز مالش، لاله گوش مرا
صفحهٔ ۱ از ۲