خلوتی با طغرای مشهدی
بخش ۷ - غزلسرایی
ساقی‌نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن چون سپاه بیان را گرفتبه این فوج، تخت زبان را گرفت
۲
مسلم بود خسروی بر سخنکه دربسته، ملک دهان را گرفت
۳
چو بر بادپای نفس شد سواردو صد قلعه گوش جان را گرفت
۴
صف آرای ابیات رنگین چو گشتاقالیم روح و روان را گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲