خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲ - مدح حسینخان شاملو
ترجیعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا می ده که در جوشست خون نوبهارتا به خون خویشتن جوشیم یک دم شعلهوار
۲
ز آن می گلگون که مستان صبوحی کردهاندبر کنار خرقه گل صاف از درد خمار
۳
گریهای بر خاک ما افشان که افشاند آسمانبر لب گل خنده دامن دامن از فیض بهار
۴
با وجود ثروت کونین خجلتها کشندخواهد ار عشق شهیدان قیمت جان فگار
صفحهٔ ۱ از ۱۸