خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۴
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر نگه کز موجه خون جگر بیرون فتادبیجمال دوست سوی چشم گریان بازگشت
۲
نوبهاران از در این باغ و بستان بازگشتخنده نومید از لب گلهای خندان بازگشت
۳
وای بر یعقوب ما کز بعد چندین انتظارکاروان مصر از نزدیک کنعان بازگشت
صفحهٔ ۱ از ۱