خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید پیوسته به نوروز و من از یار جدادل جدا گریه کند دیده خونبار جدا
۲
خارخارست من دل شده را در سینهتا فتادم به جهان زان گل رخسار جدا
۳
زاهد شهر اگر می نخورد باکی نیستکرد آن کار، ولی می‌کند این کار جدا
۴
بلبل امروز مغنی شده در صحن چمنشیشه را ساز کنون پر، می گلنار جدا
صفحهٔ ۱ از ۲