خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببین که عشق تو افروخت آتش اندر آبمراست کشتی تن غرق اشک همچو حباب
۲
هوای کوی تو از سر نمیرود ما راهزار، بار شویم آب اگر، به شکل حباب
۳
زبی حسابی ابنای روزگار افسوسکه سد باب حسابست رأیشان به حساب
۴
خران و گاو کجا آیت کلیم کجافغان که آب ندانند تشنگان ز سراب
صفحهٔ ۱ از ۲