خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۴
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرادل کشیده دامن از سیر گل گلشن مرا
۲
سرکند خون جگر هر گوشه در پیراهنمآن جگر گوشه نیاید گر به پیراهن مرا
۳
تا کشیده دامن آن سرو قبا پوشم ز خاکخون نگون گردیده از تن چاک پیراهن مرا
۴
بس گشوده ناوک مژگانش روزنها بدلتا نموده آن کمان ابرو رخ از روزن مرا
صفحهٔ ۱ از ۲