خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۳۴
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو که آئینه رخسار تجلیستتابنده چو خورشید ز انوار تجلیست
۲
هرگز نکند جز تو بدیداربتان میلهر دیده که آن مایل دیدار تجلیست
۳
مهر تو بهر سینه که جا کرده نهانیپیداست که گنجینه اسرار تجلیست
۴
گر سر برود در قدم شمع چه پرواشپروانه بیدل که پرستار تجلیست
صفحهٔ ۱ از ۲