خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع سوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که ای فراق تو جان از تنم جدا کردهغم تو ام ببلای تو مبتلا کرده
۲
لبت بخنده روان مرا روان بردهرخت بطیره صباح مرا مسا کرده
۳
نه در تف شب هجران بمژده شکریطبیب وصل تو درد مرا دوا کرده
۴
قضا چو تیغ بچشم ستمگرت دادهجهان ز بند چو زلف ترا رها کرده
صفحهٔ ۱ از ۵