خلوتی با رهی معیری
شمارهٔ ۶ - گلبرگ
ترانهها و نغمهها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خون رنگین بود چون لاله دامانی که من دارمبود صدپاره همچون گل گریبانی که من دارم
۲
مپرس ای همنشین احوال زار من که چون زلفش، که چون زلفشپریشان گردی از حال پریشانی که من دارم، که من دارم
۳
ندارد صبح روشن روی خندانی که او دارد، که او داردندارد ابر نیسان چشم گریانی که من دارم، که من دارم
۴
غم عشق تو هر دم آتشی در دل برافروزدبسوزد خانه را ناخوانده مهمانی که من دارم
صفحهٔ ۱ از ۲