خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۲
ده و بیشتر از دهبیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امرو بدینی آدِمْ که وی پریزامنْ ندیمهْ یارْرهْ همه چی برازا
۲
بال سْونِ ستُون و تنه تَنْ، سور آساقایمه کُمُونْ دارنی، دسْ ته مریزا!
۳
وازَن دستهائیتْ زنّی وازنْ کرهوا؟تا تفت نخری، وارنگ نریزی والا
۴
ته بُووُگِلِ بُو آوره [اییاره] به من [مره] واامیر گنه که، مه جان تنه فدابا
صفحهٔ ۱ از ۳