خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۶
ده و بیشتر از دهبیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیا بُو مره کَشْ، ته خجیره خوییته صَدْ طَرفْ سخنْ ره به نازْ بئویی
۲
دیمْ سرخه گلْ ره مونّه که باغْ بشکوییکَمنْ مشکُ وُ عاشقْ انتظارِ بُویی
۳
دیرْ شَرْ پیغُومْ هدامه هرازِ روییگتمهْ خنهْ پیشْ شُونی، مه ماهِ نویی
۴
هر وختْ ماهِ نو، دیمْ بَشُوره ته اُوییبَوْ اَتّا پیغُومْ دارْمهْ، اون دلْ کَهویی
صفحهٔ ۱ از ۳