خلوتی با ابن عماد
بخش ۳۴ - غزل
روضة المحبین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حقا که نیابی از لبم کامضایع چه کنی درین غم ایام
۲
چون عود وجود خویشتن رادر مجمر غم چه سوزی ای خام
۳
در طرۀ من مپیچ چون بادکاشفته‌ترت کند سرانجام
۴
ترک سر خویش بایدت کردگر در ره عشق می‌نهی گام
صفحهٔ ۱ از ۲