خلوتی با منوچهری
شمارهٔ ۲۹ - در وصف بهار و مدح خواجه علی‌بن محمد
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنگام بهارست و جهان چون بت فرخارخیز ای بت فرخار، بیار آن گل بی‌خار
۲
آن گل که مر او را بتوان خورد به خوشیوز خوردن آن روی شود چون گل بربار
۳
آن گل که مر او را بود اشجار ده انگشتو آمد شدنش باشد از اشجار به اشجار
۴
آن گل که به گردش در نحلند فراواننحلش ملکانند به گرد اندر و احرار
صفحهٔ ۱ از ۱۳