خلوتی با منوچهری
شمارهٔ ۳۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سمنبوی آن سر زلفش که مشکین کرد آفاقشعجب نی ارتبت گردد ز روی شوق مشتاقش
۲
دو مار افسای عینینش دو مارستند زلفینشکه هم مارست مار افسای و هم زهرست تریاقش
۳
به خواب اندر سحرگاهان خیالش را به بردارمهمی‌بوسم سیه زلفین و آن رخسار براقش
۴
ز خواب اندر چو برخیزم سیه گردم، دوته گردماز آن جادو ، و زان آهو، سیه چشمش، دوته طاقش
صفحهٔ ۱ از ۶